“Jullie zullen berichten horen over oorlog en oorlogsdreiging. Laat dat je dan niet verontrusten, die dingen moeten namelijk gebeuren, al is daarmee het einde nog niet gekomen”. Woorden van Jezus. Woorden waar ik nog nooit eerder van wakker heb gelegen. Verdrietig voor al die mensen die er midden in zitten, maar wij leven in een vrij land. In een stabiel en sterk Europa, toch? En dan lees ik in een krant: “Defensie bereidt zich voor op een oorlogssituatie met veel doden en gewonden. Ook is het ereveld Loenen uitgebreid om nieuwe oorlogsslachtoffers een laatste rustplaats te geven. Legerpredikanten trainen om straks klaar te staan”.
Ondertussen gaan de Nederlanders alvast kerstinkopen doen. Vroeger dan anders en meer. Dat is geen troost, dat is kenmerkend: hoe donkerder het is in de wereld, hoe meer wij verlangen naar licht en gezelligheid. Onderschatten wij de ernst van de situatie? Ja, maar wat zouden wij dan moeten doen? Henri Nouwen schijnt gezegd te hebben: “er gebeuren dagelijks zoveel verschrikkelijke dingen, dat we ons weleens afvragen of het weinige dat wij doen wel iets uithaalt”.
Jezus zegt ook: in die zware jaren wordt het goede nieuws van het koninkrijk in heel de wereld verkondigd. Het duister wordt dus intenser maar het licht ook. Hij komt, Jezus. Hij zal rechtspreken. Hij vraagt niet: heb je de nobelprijs voor de vrede gewonnen, maar: heb je een hongerige te eten gegeven, een dorstige te drinken. Hebben jullie gedaan wat nodig was om die ander te helpen. Als kerk: zorgen voor opvang en onderdak, mocht het zover komen.
Maak het niet groter dan nodig is. Doe wat op je pad komt. Vertel het andere verhaal, het verhaal van koning Jezus, een koning zonder leger. Vredevorst. De man die zei: heb je vijanden lief. Vernietigen lost niets op, dat zouden we nu toch moeten weten. Verliezers tonen zich doorgaans geen goede verliezers. Ze willen wraak. Geef ze geen reden. Die ander heeft net zoveel recht op een goed leven als wij. Binnenkort moeten we dat prachtige lied nog maar eens zingen:
‘Geef vrede door van hand tot hand
Als brood om uit te delen
Kijk ieder mens met warmte aan
Zo kunnen breuken helen’
Lied 1014, vertaling Andries Govaart
Ds. Dineke van de Wetering