Hulp aan kinderen in Moldavië

Chriestian (8) komt al twee jaar bij de dagopvang in de knalgele kerk in Mateuti. Meestal is hij samen met zijn oudere broer, maar die is vandaag ziek. “We wonen in een groot huis,” vertelt Chriestian over zijn thuissituatie. “Bij papa, want mama werkt in Israël. Papa werkt als houthakker in de bossen en kookt eten voor ons. En we hebben wat dieren die ik verzorg.” Wat hij fijn vindt aan de opvang? “We leren over Jezus, kunnen hier fijn spelen en maken ons huiswerk.”

Zijn moeder is in januari onverwacht vertrokken naar Israël, weet vrijwilligster Elena te vertellen. “Ze was ineens weg, waarschijnlijk om daar te gaan werken. Vader is alleen achtergebleven en weet niet wat hij moet doen. Hij werkt de hele dag en is ’s avonds laat thuis. De tienjarige broer van Chriestien probeert wat eten te koken. We zien dat ze hier meerdere keren opscheppen bij de maaltijd. Ze hebben honger.”

“En zo zijn er veel meer voorbeelden,” vervolgt Elena. Ze is bewogen als ze de kinderen hoort praten. “Ik vind het zo moeilijk om te zien hoe slecht de kinderen het hebben. Daarom probeer ik ze te helpen.”