Opvang van Rohingya-vluchtelingen in Bangladesh

De kinderen in de overvolle kampen van Cox’s Bazar leven onder slechte omstandigheden en een totaal gebrek aan perspectief. Veel Rohingya-vluchtelingenkinderen in Bangladesh hebben verschrikkingen in Myanmar gezien die geen kind ooit zou mogen zien, en allemaal hebben ze verschrikkelijke verliezen geleden. Deze kinderen hebben dringend voedsel, veilig water, sanitaire voorzieningen en vaccinaties nodig om ze te beschermen tegen ziektes die uitbreken in noodsituaties. Maar ze hebben ook hulp nodig bij het verwerken van alles wat  ze hebben moeten verdragen. Ze hebben onderwijs nodig. Als er nu niet geïnvesteerd wordt in onderwijs lopen we het risico op een verloren generatie van Rohingya-kinderen. Kinderen die de vaardigheden ontberen die ze nodig hebben om met hun situatie om te gaan en die niet in staat zullen zijn bij te dragen aan hun gemeenschap wanneer zij terugkeren naar Myanmar.

Dankzij inspanningen van de regering van Bangladesh en tal van hulporganisaties zijn basisvoorzieningen voor de vluchtelingen opgezet. Grote uitbraken van besmettelijke ziekten zijn daardoor voorkomen, in elk geval tot nu toe.

Onderwijs regelen voor de plotselinge instroom van zoveel kinderen was een grote uitdaging voor de hulpverleners. Bijna 140.000 kinderen bezoeken met enige regelmaat naar zo’n 1.200 schooltjes. Er is echter geen afgestemd curriculum, klaslokalen zijn vaak overvol en ontberen de beschikbaarheid van drinkwater en andere faciliteiten. Een nieuw scholingsstelsel om kinderen meer kwaliteit van onderwijs te bieden – zowel lezen, taal, rekenen als life skills – is nog in ontwikkeling.

De internationale gemeenschap zou moeten investeren in het ondersteunen van kwalitatief goed onderwijs en life skills voor alle Rohingya-kinderen, in het bijzonder voor meisjes en tiener, twee groepen die nu buiten de boot dreigen te vallen.