PKN
Welkom bij de Regenboogkerk Epe
 
Een pendelbus tussen hemel en hel Een pendelbus tussen hemel en hel

Onlangs in het nieuws: een predikant uit de Nederlands Gereformeerde Kerk in Kampen heeft de deur achter zich dichtgetrokken vanwege het standpunt van die kerk over de alverzoening.  Alverzoening houdt in: het offer van Jezus is zó krachtig dat zelfs mensen die niet in Hem geloven alsnog naar de hemel gaan. Mij niet gezien, dacht deze predikant, en na een aantal vruchteloze gesprekken over en weer werd besloten tot uitschrijving. Deze interessante kwestie rakelde bij mij een boel op: wat geloof ik van hemel en hel? En wat zegt de Bijbel?
 
In de eerste plaats: ik geloof in de hemel na dit leven. Als wij in enige mate verwantschap hebben met God (en dat kun je verwachten omdat wij Zijn schepselen zijn) dan kun je vanuit je eigen zielenroerselen enige kennis opdoen van God. Persoonlijk ervaar ik de intense neiging iedereen van wie ik houd bij me te willen houden. Ik vind afscheid verschrikkelijk. En ik heb zomaar de indruk dat dit tamelijk universeel is. Ik stond laatst in de kassarij en de cassière vroeg aan de vrouw voor me: ‘Hoe gaat het nu met je?’ Het verzuchte antwoord: ‘Ik mis zijn gescheld en gezeur zo erg …’ Wij mensen missen zelfs rothuwelijken. ‘Alle lust wil eeuwigheid,’ zei Nietzsche al. Om dat eens lekker brutaal op God te projecteren: wie ben ik om te denken dat God ons niet zal missen en eeuwig bij zich wil houden? En de hel dan? Kan God een tijdelijk leven met schuld beantwoorden met een eeuwigheid aan straf? Is dat rechtvaardig? Dat is ingewikkeld, maar ik ga me er toch aan wagen. In de Bijbel wordt met enige regelmaat over een “helse” plek gesproken. Daar is geween. En tandengeknars. En altijd houden deze teksten verband met een oordeel, met een plek na dit leven. Daarnaast geloof ik dat God de vrije keuze die wij maken respecteert. Wanneer wij dus bij leven niet met Hem willen zijn, hoeven we dat na onze dood ook niet. In die zin geloof ik dus in een hel. Maar niet gelijk de middeleeuwse zwavel-en-vuur-variant. In het boek De Grote Scheiding (aanrader) beschrijft C.S. Lewis een pendeldienst per bus tussen hemel en hel. Maar wat blijkt? De mensen uit de hel die de hemel bezoeken en de kans krijgen daar te blijven, rennen gillend weer terug de afgrond in: ook na hun dood kunnen ze God (en waar Hij voor staat en wie Hem volgen) niet verdragen. Nog een mooie gedachte vond ik bij een Joodse rabbi: ook hij geloofde in een hel, maar die duurde in zijn ogen “slechts” honderd jaar. Want God blijft niet altijd boos. Een troostrijke gedachte.
 
Écht geluk, geloof ik althans, is te vinden buiten jezelf, in verbondenheid met anderen en bovenal in verbondenheid met God, die je gewild en gemaakt heeft. Die God houdt niet op Zijn kinderen te roepen en hen thuis te brengen. Dus geluk is te vinden hier en nu, maar vindt zijn vervolmaking in het thuiskomen na de dood. Hoe dat gaat? Muziek werkt hierin beter dan woorden: wie Fauré’s “In Paradisum” ooit heeft gehoord, komt aardig in de buurt.

S.H. Muller
 

terug
 
 

Ochtenddienst
datum en tijdstip 16-12-2018 om 10.00 uur
meer details

Clubben
datum en tijdstip 16-12-2018 om na de ochtenddienst
meer details

De Heerlijckheid
datum en tijdstip 17-12-2018 om 18.00 uur
meer details

 
Beluisteren kerkdiensten

U kunt onze kerkdiensten, live en nadien, beluisteren via www.kerkomroep.nl

Voor uitleg klik hier
 
 
"Kerk op schoot"

 
Bloemen in de kerk

zondag 2 december 2018
 
 
Protestantsekerk.net is een samenwerking tussen de dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk in Nederland en Human Content Mediaproducties B.V.