PKN
Welkom bij de Regenboogkerk Epe
 
125 jaar Regenboogkerk 125 jaar Regenboogkerk

Voor mij ligt het kerkblad van 25 jaar geleden.  Onze kerk vierde toen haar 100 jarig bestaan. Veel lezers zullen zich het nog goed kunnen herinneren.  Alsof het gisteren was, zegt u misschien. Maar dat is het niet! Ik lees dat de jeugd van de kerk een bezoek bracht aan Mühlhausen, in de D.D.R. Zonder visum en dus ook, zo bleek op de eerste avond: zonder de mogelijkheid in een hotel te overnachten.  Er bleek plaats te zijn in de pastorie. Nu 25 jaar later weten jongeren misschien niet eens meer wat de DDR is. Duitsland is één, de contacten verwaterden. Verderop, in een advertentie, lees ik dat Henk van Essen pickupnaalden verkoopt en videobanden.  Bij de mutaties wordt vermeld dat een zekere familie Koopman aan de Beekweide is komen wonen. Op 13 november wordt er ’s avonds een Brugdienst gehouden onderwerp ‘Liefde is..’.

Als er in 25 jaar al veel verandert,  hoe was het dan 125 jaar geleden, hoe zag onze kerk er toen uit? Het begon heel klein, met 15 leden. Mansleden, de vrouwen telden toen letterlijk nog niet mee. In een lokaal aan het Molenpad kwam men samen. Officieel hoorden alle protestanten bij de Grote Kerk, de Nederlands Hervormde.  Maar evangelisten uit het Westen hielden bijeenkomsten in huiskamers, waar gemeenteleden naar toe gingen die hun eigen kerk te vrijzinnig vonden.  De Afscheiding, de eerste landelijk breuk, zo’n kleine 50 jaar eerder, had in Epe nauwelijks bijval gekregen. Een handjevol gemeenteleden zijn daarin meegegaan en hebben zich aangesloten bij kerken in de omgeving. De anderen blijven in de Grote Kerk.

Spannend was het wel, de tijd van de Afscheiding. Spannend en verbijsterend. In Hattem is ds. Brummelkamp predikant. Hij doopt alleen de kinderen van belijdende leden. De anderen, ook in de kerk aanwezig, laat hij gewoon staan! Aan de Synode vraagt hij of zij de drie formulieren van enigheid als verbindend beschouwt, maar men gaat niet op zijn vraag in. De kerk in Hattem wordt voller en voller, de mensen moeten zelfs staan. Het college van kerkvoogden, net als de kerkenraad niet op de hand van Brummelkamp, verbiedt de mensen te blijven staan, want niemand kan de bank meer in of uit. Veldwachters(!) staan de volgende zondag bij de deuren om toezicht te houden. Een afscheiding kan men niet tegenhouden: in Hattem, Wapenveld en Heerde scheiden groepen zich af.

In Epe ‘het schone Epe met zijn eeuwenoude dorpskerk’ waakt burgemeester Van der Felz over de eenheid van de kerk.  Een man komt klagen dat zijn ruiten zijn ingegooid, nu hij tot de afgescheidenen hoort, maar de burgemeester pretendeert de daders niet te kunnen vinden. Wanneer hij er lucht van krijgt dat de afgescheidenen willen samenkomen, vraagt hij om troepen uit Deventer, maar hij krijgt te horen dat hij zelf maar moet optreden met zijn veldwachters. Hoe dan ook: tot een Afscheiding komt het in Epe niet. Het liberalisme blijft daar heersen, constateert het boek ‘Wegen Gods in Gelre’, waaruit bovenstaande informatie komt.

Rond 1880 komt er dus pas weer beweging en wordt de basis gelegd van zowel de Goede Herderkerk als onze Gereformeerde Kerk, de Regenboogkerk. In 1888 wordt zij gesticht, in 1899 krijgt zij haar eerste predikant in 1908 haar eerste echte kerkgebouw en in 1938 het gebouw waarin wij nu nog kerken. (informatie uit ‘Dankbaar herdenken en gelovig vooruit zien’). Het dorp groeit en groeit, de gemeente ook en vanaf 1978 zijn er twee predikanten aan de gemeente verbonden. Als ik goed geteld heb, ben ik inmiddels de 21e.

Interessant, zult u misschien zeggen, die informatie, maar ik hoor liever hoe we verder gaan. Dat vermeldt dit stukje echter niet! We mogen het samen gaan ontdekken…    In die geschiedenis van 125 jaar Regenboogkerk proef ik de liefde voor God en zijn Woord. De mensen die ervoor kozen een eigen weg te gaan los van de dorpskerk, deden dat in de overtuiging dat dit Woord vrijuit moest kunnen klinken. Zouden wij die keuze gemaakt hebben? Een breuk is altijd te betreuren, maar voor hen die er voor kiezen onvermijdelijk. Nu, 125 jaar later, proef ik in ons dorp en in de oecumene steeds weer de wil om samen te werken en samen te bouwen aan een kerk van de toekomst. Over samengaan wordt niet meer zo intensief gesproken als in de jaren 80 en een deel van de gezamenlijke activiteiten zijn (voor mijn tijd) weer verdwenen. De eigen identiteit is blijkbaar ook niet onbelangrijk!. Toch denk ik dat we alleen in verbondenheid met andere kerken en gelovigen over toekomst kunnen spreken.

AMvdW

Hans de Ruiter verwoordt het zo:

Wij loven Heer, Uw grote naam,
voor wat U met ons hebt gedaan;
In honderd-vijf-en-twintig jaar,
hebt gij Uw kerk steeds trouw bewaard.

Aan hen die ons zijn voorgegaan,
en nu in Uw nabijheid staan,
denken wij hier in dankbaarheid,
voor al hun moeite en hun strijd.

Zo komen wij nu voor uw troon,
wil ons vergeven, om Uw Zoon,
want de verdeeldheid in de kerk,
deed zoveel schade aan Uw werk.

Wij aarzelen, maar moeten voort,
de wereld wacht Uw reddend Woord.
Vol vragen zien wij naar omhoog,
en kijk, daar staat een regenboog

Verbonden door Uw regenboog,
onenigheid wordt dialoog.
Al heeft elk lid zijn eigen kijk,
Veelkleurigheid maakt ons juist rijk.

Zo vieren wij vandaag dit feest,
en gaan, gedreven door Uw geest,
als pelgrims zingende op pad,
Op weg naar de beloofde stad!

    AMEN
 

terug
 
 

ochtenddienst
datum en tijdstip 19-08-2018 om 9.30 uur
meer details

Clubben
datum en tijdstip 19-08-2018 om na de ochtenddienst
meer details

 
Beluisteren kerkdiensten

U kunt onze kerkdiensten, live en nadien, beluisteren via www.kerkomroep.nl

Voor uitleg klik hier
 
 
"Kerk op schoot"

 
Bloemen in de kerk

zondag 3 juni 2018
 
 
Protestantsekerk.net is een samenwerking tussen de dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk in Nederland en Human Content Mediaproducties B.V.